ਬੇੜੀ ਡੁੱਬੀ ਜਦੋਂ ਹੱਸ ਪਏ ਮਲਾਹ ਵੇਖ ਕੇ,,,,,_,,,,
ਦਿਲ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਰਾਹ ਵੇਖ ਕੇ,,,,_,,,,,,
ਸੋਚਦੇ ਸੀ ਕੋਈ ਤਾਂ ਰੋਵੇਗਾ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪਰ,,,,,_,,,,,
'ਉਹ' ਵੀ ਮੁੜ ਗਏ ਸਿਵੇ ਦੀ ਸਵਾਹ ਵੇਖ ਕੇ,,

ਕੋਈ ਖ਼ੱਤ ਕਿਸੇ ਦੇ ਪੜਦਾ ਹੇ
 ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਚ਼ੇਤਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ
 ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਰੁੱਸਦਾ ਲੜਦਾ ਹੈ
 ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਚ਼ੇਤਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ
 ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਕਿਸੇ ਸਿਰ ਮੜਦਾ ਹੈ
 ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਚ਼ੇਤਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ
 ਕੋਈ ਅਚ਼ਨਚੇਤ ਆ ਖ਼ੜਦਾ ਹੈ
 ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਚ਼ੇਤਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ
sidhu ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ, ਬਸ ਪਤ਼ਾ ਥੋੜਿਆਂ
 ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ
 ਜਿਹਨੂੰ ਪਤ਼ਾ ਜ਼ਿਕਰ ਜਦ ਕਰਦਾ ਏ
 ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਚ਼ੇਤਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ |

ਸਫਰ ਜ਼ਿਦਗੀ ਦਾ ਜਦੋ ਮੁਕ ਜਾਣਾ,,
 ਸੁੱਤੇ ਪਿਆਂ ਨੇ ਫੇਰ ਅਸੀਂ ਉੱਠਣਾ ਨਹੀਂ...
 ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ ਦੀ ਮਾਰਣੀ ਅਸੀ ਬੁੱਕਲ,,
 ਤੁਰ ਪੈਣਾ ਹੈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣਾ ਨਈ...
 ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਾਂਦਿਆ ਰੋਕਣਾ ਨਈ,,,
 ਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਰੋਕਿਆ ਰੁੱਕਣਾ ਨਈ...
 ਚਾਰ ਦਿਨ ਪੈਣੀ ਏ ਰਾਮ ਰੋਲੀ,,
 ਸਾਡਾ ਨਾਮ ਵੀ ਕਿਸੇ ਪੁੱਛਣਾ ਨਈ...

ਪਰਖਦੇ ਰਹੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੀ ਜਿੰਦਗੀ__ਅਸੀ ਵੀ ਉਹਨਾ ਦੇ ਹਰ ਇਮਤਿਹਾਨ ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ__ ਮਜਾਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹੰਜੂਆ ਦੀ ਬਾਰਿਸ ਵਿੱਚ__ਅਸੀ ਵੀ ਉਹਨਾ ਲਈ ਬਿਨਾ ਰੁੱਕੇ ਰੌਦੇ ਰਹੇ___ ਇੱਕ ਦਿਨ ਜਦੋ ਹੋਇਆ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਉਹਨਾ ਨੂੰ__ਆ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਉਹ ਰੋਦੇ ਰਹੇ__ ... ਅਸੀ ਵੀ ਏਨੇ ਖੁੱਦਦਾਰ ਨਿੱਕਲੇ ਉਹਦੇ ਹੰਜੂ ਨਾ ਪੂਝ ਸਕੇ__ਤੇ ਚੁੱਪ -ਚਾਪ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਸਾਉਦੇ ਰਹੇ

ਏ ਤੂਫ਼ਾਨੋ ਨਾ ਮਨਾਓ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੰਨੀ ਖੁਸ਼ੀ,
ਹਾਰਿਆ ਹਾਂ....ਲੜਾਂਗਾ...ਮੈ ਅਜੇ ਮਰਿਆ ਨਹੀ.


ਕਿੰਨੇ ਤੂਫਾਨ ਉਠੇ ਇਹਨਾ ਅੱਖੀਆ ਵਿੱਚ ਹੰਜੂਆ ਦੇ ਪਰ??
ਉਸ ਦੀਆ ਯਾਦਾ ਦੀ ਕਿਸਤੀ ਡੁੱਬਦੀ ਹੀ ਨਹੀ.....
 __________________________________________________________________
 ---------------------------------------------------------------------------------------------------
ਲਿਖਿਆ ਸਫਰ ਮੁਕਾਈ ਜਾਨੇ....... ਦਿਲ ਤੇ ਹਿਜਰ ਹੰਢਾਈ ਜਾਨੇ.........
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਛੱਡ ਜਾਵਾਂਗੇ,,ਪੀੜਾਂ ਦੇ ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ........
ਲੂਣ ਦੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਤੁਰ ਪਏਂ,,ਲੈ ਕੇ ਜਖਮੀਂ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ...

__ਮੇਂ ਲਿਖਾ ਵੀ ਤੇ ਕੀ ਲਿਖਾ___????
- ਹੁਣ ਲਿਖ ਲਿਖ ਕਿ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ,_
- ਦਰਦ ਜੋ ਸਹੇ ਮੇਂ ਉਹ ਲਿਖਾ,_
- ਜਾ ਦਰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਹੋਸਲਾ ਲਿਖਾ,_
- ਉਹਦੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਤੇ ਵਾਧੇ ਲਿਖਾ,_
- ਜਾ ਉਹਦੇ ਬੋਲੇ ਮੇਨੂੰ ਝੂਠ ਲਿਖਾ,_
- ਦੋਸ਼ੀ ਮੇਂ ਆਪਣੀ ਤਕਦੀਰ ਨੂੰ ਲਿਖਾ,_
- ਜਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾ ਦੀ ਲਕੀਰ ਨੂੰ ਲਿਖਾ,_
- ਦਿੱਲ ਆਪਣੇ ਦਾ ਦਰਦ ਲਿੱਖਾ ਜਾ ਕਲਮ ਤੋੜ ਕਿ ਸੁੱਟ ਦਵਾ,_??
- ਜਾ ਇਹ ਲਿਖਾ ਕਿ ਮੇਨੂੰ ਮਰਨ ਦਾ ਸ਼ੋਕ ਹੈ,_??
- ਪਰ ਮਰਾ ਵੀ ਤਾ ਕਿਹਦੇ ਲਈ,_
- ਕੋਣ ਆ ਮੇਰਾ ਜੋ ਮੇਨੂੰ ਮੋਡਾ ਦੇਵੇਗਾ,_
- ਕੋਣ ਆ ਮੇਰਾ ਜੋ ਮੇਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇਗਾ,_
- ਕੀ ਰੋਣਗੇ ਮੇਰੀ ਮੋਤ ਤੇ ਉਹ,
- ਜੋ ਜਿੳਦੇ ਹੋਣ ਦਾ ਇਹਸਾਸ ਤੱਕ ਨਹੀ ਕਰਦੇ,_
- ਚੰਗਾ ਹੀ ਆ ਲਿਖਣਾ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹਾ,_
- ਉਹ ਕੀ ਛੱਡਣਗੇ ਮੇਨੂੰ,_
- ਮੇਂ ਉਹਨਾ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹਾ,_

ਸੁਣੋ ਗੱਲ ਅੱਜ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੀ,

  ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੀ,

  ਇਨ੍ਹੀਂ ਲਾਜ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਦਾਅ ਉੱਤੇ,

  ਮੀਰੀ-ਪੀਰੀ ਦੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ,

  ਹਥ ਵਿੱਚ ਸੀ ਸਜਦੇ ਕਦੇ ਕੜੇ,

  ਜੋ ਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ ਅੱਜ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ,

  ਜੋ ਜੁੜਦੇ ਸੀ ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਅੱਗੇ,

ਸੀ ਜਰੂਰਤ ਕਦੇ ਜਥੇਦਾਰਾਂ ਦ,

ਅੱਜ ਕੱਲ ਓਹ ਕਰਦੇ ਚਾਪਲੂਸੀ,

  ਸਭ ਮੌਕੇ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੀ,

ਤਾਹੀਂ ਤਾ ਬਠਿੰਡੇ ਵਾਲਿਆ ਵੇ,

  ਖਤਰੇ ਚ ਸ਼ਾਨ ਦਸਤਾਰਾਂ ਦੀ,